Parafia Barbara - Zabrze

Komunikaty

15.05.2020r. List Konferencji Episkopatu Polski na najbliższą niedzielę

LIST PREZYDIUM KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI
Z OKAZJI 100. ROCZNICY URODZIN ŚW. JANA PAWŁA II
 
Umiłowani Siostry i Bracia!
1. W tym roku świętujemy setną rocznicę urodzin św. Jana Pawła II, który przyszedł na świat
18 maja 1920 roku w Wadowicach. Ten wielki święty wniósł nieoceniony wkład w historię
naszego kraju, Europy, świata oraz w historię Kościoła powszechnego. O Karolu Wojtyle
powiedziano i napisano już bardzo wiele, dobrze znana jest również jego biografia, która
doczekała się licznych ekranizacji. W trudnym dla nas wszystkich czasie – gdy zmagamy się
z pandemią koronawirusa i stawiamy pytania o przyszłość naszych rodzin oraz społeczeństwa
– warto także zapytać o to, co On dziś miałby nam do powiedzenia? Z jakim przesłaniem
zwróciłby się do rodaków w maju 2020 roku?
Jako pierwsze przychodzą nam na myśl słowa, które wypowiedział w homilii rozpoczynającej
pontyfikat: „Nie lękajcie się, otwórzcie, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi. Dla Jego
zbawczej władzy otwórzcie granice państw, systemów ekonomicznych i politycznych,
szerokie dziedziny kultury, cywilizacji, rozwoju! Nie bójcie się! Chrystus wie, co nosi w
swoim wnętrzu człowiek. On jeden to wie!” (22.10.1978). Tak, Chrystus wie, co każdy z nas
nosi dziś w sobie, On doskonale zna nasze radości, niepokoje, nadzieje, lęki, tęsknoty. Tylko
On ma odpowiedź na pytania, które stawiamy sobie w obecnej chwili.
Święty Jan Paweł II był człowiekiem, w którego życiu niezwykle wyraźnie uwidaczniały się
cierpienie i niepewność jutra. Jego droga do świętości wiodła przez szereg trudnych
doświadczeń życiowych, jak choćby przedwczesna śmierć ukochanej matki czy okrucieństwa
II wojny światowej. On przyjmował te wydarzenia z wiarą w to, że historię człowieka
ostatecznie prowadzi Pan Bóg, a śmierć nie jest pragnieniem Stwórcy. Gdyby Papież Polak
żył dzisiaj, na pewno dobrze rozumiałby osoby, które przebywają w izolacji i kwarantannie.
Modliłby się za chorych, zmarłych oraz ich rodziny. Sam przecież wielokrotnie chorował i
cierpiał w warunkach szpitalnego odosobnienia, bez możliwości sprawowania Mszy św. z
wiernymi. Jego brat Edmund zmarł w wieku 26 lat, jako młody lekarz, kiedy zaraził się od
chorej pacjentki, udzielając jej pomocy medycznej. Na jego płycie nagrobnej wyryto napis:
„Swe młode życie oddał w ofierze cierpiącej ludzkości”. By upamiętnić swego starszego
brata, nasz święty Papież trzymał na swoim biurku lekarski stetoskop. Święty Jan Paweł II
rozumiał i cenił pracę lekarzy, pielęgniarek, ratowników i pracowników medycznych, za
których często się modlił i z którymi się spotykał. 
2. Początek kapłańskiej drogi Karola Wojtyły miał miejsce w czasie II wojny światowej. Wraz
ze swoimi rodakami był on ofiarą dwóch totalitarnych systemów: narodowego i
międzynarodowego socjalizmu. Obydwa odrzucały Boga. Obydwa wyrosły na pysze,
pogardzie dla innych i nienawiści. Obydwa odbierały wolność i godność człowiekowi.
Obydwa niosły strach i śmierć. Obydwa te systemy ściśle też ze sobą współpracowały, aby
doprowadzić do eksterminacji polskiej inteligencji, a naród polski przekształcić w rzesze
niewolników. W tym czasie młody Karol Wojtyła był robotnikiem w kamieniołomach fabryki
chemicznej Solvay w podkrakowskich Łagiewnikach.
Następny rozdział księgi życia św. Jana Pawła II to posługa księdza oraz biskupa
krakowskiego. Po dwuletnich studiach w Rzymie został wikariuszem i katechetą w parafii w
Niegowici, później pracował w Krakowie. Wykładał w seminariach duchownych i na
uniwersytetach. 29 września 1958 roku został wyświęcony na biskupa pomocniczego
archidiecezji krakowskiej, a w roku 1964 został jej arcybiskupem metropolitą. Brał czynny
udział we wszystkich sesjach Soboru Watykańskiego II. 
W roku 1967 papież Paweł VI mianował go kardynałem. W czasach komunistycznego reżimu stanowczo bronił chrześcijańskich wartości. Otwarty na dialog, w każdym widział brata. Nieustannie apelował o poszanowanie godności każdego człowieka. Emanował entuzjazmem duszpasterskim. 
Wiele serca poświęcał pracy z młodzieżą, studentami, z młodymi małżeństwami. Wycieczki w góry, na narty, obozy na łonie natury służyły mu zbliżaniu ludzi do Boga. Żartował, słuchał i uczył, stawiając młodym wysokie cele i wymagania. „Odkrycie Chrystusa to najpiękniejsza
przygoda waszego życia” – mówił najpierw do młodzieży w Polsce, a potem – na całym
świecie.
I tak nadszedł historyczny dzień 16 października 1978 roku, gdy kard. Karol Wojtyła został
wybrany papieżem. Tu okazało się, jak ważną postacią w jego życiu był kard. Stefan
Wyszyński. Po wyborze na papieża, Jan Paweł II powiedział: „Nie byłoby na Stolicy
Piotrowej tego Papieża Polaka, który dziś pełen bojaźni Bożej, ale i pełen ufności rozpoczyna
nowy pontyfikat, gdyby nie było Twojej wiary, niecofającej się przed więzieniem i
cierpieniem, Twojej heroicznej nadziei, Twojego zawierzenia bez reszty Matce Kościoła.
Gdyby nie było Jasnej Góry”. Obydwaj byli głęboko związani z sanktuarium jasnogórskim.
Tam wszystko zawierzali Matce Bożej.
 
Wybór kard. Karola Wojtyły na następcę św. Piotra otworzył nowy rozdział nie tylko w jego
życiu, ale także w historii Kościoła w Polsce i na świecie. Niespełna rok później zabrzmiały w
Polsce słowa modlitwy: „Wołam, ja, syn polskiej ziemi, a zarazem ja, Jan Paweł II, papież.
Wołam z całej głębi tego Tysiąclecia, wołam w przeddzień Święta Zesłania, wołam wraz z
wami wszystkimi: Niech zstąpi Duch Twój! Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi.
Tej ziemi!”. Te słowa, wypowiedziane 2 czerwca 1979 roku podczas Mszy św. na ówczesnym
Placu Zwycięstwa w Warszawie, stały się momentem zwrotnym w procesie polskich
przemian demokratycznych. Dodały odwagi i nadziei, której Polacy wówczas tak bardzo
potrzebowali. Dzisiaj – z perspektywy czasu – możemy traktować je jako słowa prorocze.
3. Święty Jan Paweł II głosił Ewangelię na całym świecie. Odwiedził 132 kraje i około 900
miejscowości. Jego nauczanie jest wciąż aktualne. Warto do niego sięgać, także poprzez
internet i media społecznościowe, wykorzystując możliwości, które stwarzają nowe
technologie. Już w 2002 roku Papież wzywał przecież cały Kościół do wypłynięcia „na głębię
cyberprzestrzeni”.
Głosząc konieczność poszanowania praw każdej osoby ludzkiej, Papież bronił najsłabszych i
bezbronnych. Dzisiaj, gdy w czasie pandemii koronawirusa świat walczy o każde ludzkie
życie, trzeba przypomnieć, że Jan Paweł II domagał się ochrony życia człowieka od poczęcia
do naturalnej śmierci. Podkreślał, że w żadnej dziedzinie życia prawo cywilne nie może
zastąpić właściwie ukształtowanego sumienia. Kiedy wielu niepokoją zmiany demograficzne,
wyludnianie się i starzenie Europy, jego słowa są nadal aktualną przestrogą: „naród, który
zabija własne dzieci, jest narodem bez przyszłości”. W 1991 roku, w Radomiu, św. Jan Paweł
II mówił: „Do tego cmentarzyska ofiar ludzkiego okrucieństwa w naszym stuleciu dołącza się
inny jeszcze wielki cmentarz: cmentarz nienarodzonych, cmentarz bezbronnych, których
twarzy nie poznała nawet własna matka, godząc się lub ulegając presji, aby zabrano im życie,
zanim jeszcze się narodzą. A przecież już miały to życie, już były poczęte, rozwijały się pod
sercem swych matek, nie przeczuwając śmiertelnego zagrożenia. A kiedy już to zagrożenie
stało się faktem, te bezbronne istoty ludzkie usiłowały się bronić. Aparat filmowy utrwalił tę
rozpaczliwą obronę nienarodzonego dziecka w łonie matki wobec agresji. Kiedyś oglądałem
taki film – i do dziś dnia nie mogę się od niego uwolnić, nie mogę uwolnić się od jego
pamięci. Trudno wyobrazić sobie dramat straszliwszy w swej moralnej, ludzkiej wymowie”.

Polacy i Polska stanowili bardzo ważną część życia św. Jana Pawła II, który po latach wyznał:
„Sprawy mojej Ojczyzny zawsze były i są mi bardzo bliskie. Wszystko, co przeżywa mój
naród, wszystko to głęboko noszę w sercu. Dobro Ojczyzny uważam za moje dobro”
(audiencja do Polaków z okazji 20. rocznicy pontyfikatu, 1998). Polska była krajem, który
Ojciec Święty odwiedzał najczęściej – odbył do Ojczyzny dziewięć pielgrzymek. Przyjeżdżał
zawsze z konkretnym przesłaniem do rodaków, dostosowanym do aktualnie panującej sytuacji
religijnej i politycznej. Każda z pielgrzymek była traktowana przez Polaków jako narodowe
rekolekcje, a w spotkaniach z Papieżem uczestniczyły miliony osób. Święty Jan Paweł II
wzywał Polaków do sprawiedliwości społecznej i wzajemnego szacunku. Mówił: „«Jeden
drugiego brzemiona noście» – to zwięzłe zdanie Apostoła jest inspiracją dla międzyludzkiej i
społecznej solidarności. Solidarność – to znaczy: jeden i drugi, a skoro brzemię, to brzemię
niesione razem, we wspólnocie. A więc nigdy: jeden przeciw drugiemu. Jedni przeciw
drugim. I nigdy «brzemię» dźwigane przez człowieka samotnie” (Gdańsk, 1987).
4. Dla wielu osób świadectwo o prawdziwości Ewangelii, jakie dał całemu światu św. Jan
Paweł II, wybrzmiało najbardziej przekonująco wtedy, gdy przyszło mu osobiście zmagać się
z cierpieniem i chorobą, a na koniec życia stanąć wobec konieczności śmierci. Po raz
pierwszy z doświadczeniem wielkiego cierpienia spotkał się w związku z zamachem na swoje
życie 13 maja 1981 roku. Kardynał Stanisław Dziwisz, wieloletni osobisty sekretarz św. Jana
Pawła II i świadek jego świętości, tak wspominał ten niezwykle dramatyczny czas:
„Pamiętam, że w momencie zamachu na Placu św. Piotra [Papież] zachował duży spokój i
opanowanie, choć sytuacja była dramatyczna, a zagrożenie życia ogromne. Pytany przeze
mnie, potwierdził, że odczuwa ból spowodowany przez rany, pokazał też ich miejsca. Nie
można jednak mówić o żadnej panice. Zanim stracił świadomość, od razu też zawierzał się
Maryi i mówił, że przebacza temu, który do niego strzelił”.
W ostatnim dniu swojej ziemskiej pielgrzymki, 2 kwietnia 2005 roku, Jan Paweł II był pełen
wewnętrznego pokoju i poddania się woli Bożej. Jak wspomina kardynał Dziwisz, Papież był
„zanurzony w modlitwie, miał świadomość swojego stanu i tego, co się z nim dzieje. Prosił,
żeby czytać mu fragmenty Ewangelii według św. Jana, żegnał się ze współpracownikami,
przyszedł m.in. kard. Joseph Ratzinger, były siostry zakonne, które mu posługiwały, był także
fotograf Arturo Mari. Odprawialiśmy jeszcze Mszę św. ze Święta Miłosierdzia Bożego,
stawał się coraz słabszy, z coraz mniejszą świadomością, ale gotowy na przejście do Domu
Ojca”.
Podczas pogrzebu Jana Pawła II, 8 kwietnia 2005 roku, wiatr silnym podmuchem zamknął
księgę Ewangeliarza znajdującą się na jego trumnie. Tak jakby zamknął księgę jego życia. Na
zakończenie uroczystości wierni zebrani na Placu św. Piotra wołali „Santo Subito!” –
„Natychmiast świętym!”. W ten sposób prosili, aby Kościół ogłosił to, czego sami byli pewni:
ten Papież był człowiekiem prawdziwie świętym!
Cieszymy się bardzo, że 7 maja tego roku – niemal dokładnie w setną rocznicę przyjścia na
świat Jana Pawła II – w bazylice pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Wadowicach,
gdzie został ochrzczony, za zgodą Stolicy Apostolskiej rozpoczął się proces beatyfikacyjny
jego Rodziców: Sług Bożych Emilii i Karola Wojtyłów. Wiemy dobrze, że nie byłoby takiego
człowieka, kapłana i biskupa jak Karol Wojtyła, gdyby nie było wielkiej wiary jego
Rodziców.
5. Papież Franciszek, który kanonizował Jana Pawła II, we wstępie do książki opublikowanej
w Watykanie z okazji stulecia urodzin Papieża Polaka wyznał: „Wiele razy w czasie mojego
życia kapłańskiego i biskupiego spoglądałem na niego, prosząc w moich modlitwach o dar
wierności Ewangelii, tak jak on dawał o niej świadectwo. (...) 

Już piętnaście lat dzieli nas od jego śmierci. Może to niewiele, ale to bardzo długo dla nastolatków i młodych ludzi, którzy
go nie znali lub którzy mają tylko kilka mglistych wspomnień o nim z dzieciństwa. Z tego
powodu w setną rocznicę jego urodzin słusznie było upamiętnić tego wielkiego świętego
świadka wiary, którego Bóg dał swojemu Kościołowi i ludzkości” (San Giovanni Paolo II, 100
anni, Parole e Immagini, Prefazione di Papa Francesco [Święty Jan Paweł II, 100 lat. Słowa i
Obrazy, Wstęp Papieża Franciszka], Città del Vaticano, Libreria Editrice Vaticana 2020, s. 3,
6).
Od śmierci św. Jana Pawła II ludzie z całego świata modlą się nieprzerwanie u jego grobu w
Bazylice św. Piotra. Za jego przyczyną proszą Boga o potrzebne łaski. Dołączmy i my do nich
i módlmy się – przez jego wstawiennictwo – w intencjach, które głęboko nosimy w naszych
sercach. Prośmy za naszą Ojczyznę, Europę i cały świat. Módlmy się o ustanie pandemii, za
chorych, zmarłych i ich rodziny, za lekarzy, służbę medyczną i tych wszystkich, którzy
narażają swoje życie dla naszego bezpieczeństwa. Niech setna rocznica urodzin Papieża
Polaka będzie dla nas wezwaniem do braterstwa i jedności. Niech będzie źródłem nadziei i
zaufania Miłosierdziu Bożemu.
Święty Janie Pawle II, módl się za nami. Amen.

Abp Stanisław Gądecki
Arcybiskup Metropolita Poznański
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski
Wiceprzewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy (CCEE)

Bp Artur G. Miziński
Sekretarz Generalny
Konferencji Episkopatu Polski
Abp Marek Jędraszewski
Arcybiskup Metropolita Krakowski
Zastępca Przewodniczącego
Konferencji Episkopatu Polski

Warszawa, 7 maja 2020 roku
List należy odczytać w niedzielę, 17 maja 2020 roku.

14.05.2020r. Przygotowanie do małżeństwa - katechezy i poradnie

wykaz miejsc
organizacji katechez przedślubnych oraz działających poradni życia
rodzinnego w Diecezji Gliwickiej w czasie pandemii:


Ks. Waldemar Niemczyk - diecezjalny duszpasterz rodzin
Katarzyna i Michał Jurkiewiczowie – diecezjalni doradcy życia
rodzinnego

07.05.2020r. List dot. Pierwszej Komunii Świętej

List do dzieci przygotowujących się do
Pierwszej Komunii Świętej oraz ich rodziców

Kochane Dzieci Komunijne!
Znacie na pewno opowieść o tym, jak Jezus wraz ze swoimi przyjaciółmi
(apostołami) wsiadł do łodzi, aby przepłynąć na drugą stronę jeziora. Nagle
zerwała się burza i coraz większe fale uderzały w płynącą łódź. Zrobiło się
naprawdę niebezpiecznie. Uczniowie bardzo się bali, a Jezus spokojnie spał.
W końcu postanowili Go obudzić, wołając: Jezu ratuj, bo giniemy! Jezus wstał,
rozkazał falom i wiatrowi się uciszyć, i… burza zniknęła, zrobiło się cicho…
Jezus spojrzał na apostołów i zapytał, dlaczego się bali, dlaczego nie ufali,
że jeśli On jest z nimi, to są bezpieczni, nic im nie grozi (por. Mt 8,23-27).
Dobrze wiecie, że na świecie panuje pandemia. Wielu ludzi boi się
zarażenia koronawirusem. Nie możemy się spotykać w szkole, spędzać wspólnie
czasu z rówieśnikami, nie możemy robić wielu różnych rzeczy, które lubimy, bo
nam zagrażają tak, jak burza apostołom. Nie możemy również wspólnie
świętować tak, jak dotychczas w naszych kościołach. Nawet najważniejszą dla
Was i całej Waszej parafii uroczystość Pierwszej Komunii ze względu na Wasze
bezpieczeństwo musieliśmy przenieść na późniejszy czas. Niestety musicie
poczekać trochę dłużej na pełne spotkanie z Jezusem w „Białym Chlebie”.
Dlatego piszę do Was ten list.
Pragnę Wam powiedzieć, że mimo tego, co się dzieje na świecie
i w naszym kraju, Jezus jest ciągle z nami tak, jak był w łodzi z uczniami.
Wtedy, w trakcie burzy na jeziorze, potrafił spokojnie zasnąć, wiedział,
że nikomu nic nie grozi. Dziś On mówi do Was: Nie bójcie się, ja jestem
z Wami!
Chcę Was zapewnić, że wielu ludzi modli się za Was, Drogie Dzieci.
Wiem, że księża z Waszych parafii, siostry zakonne, katecheci, Wasi rodzice,
dziadkowie i całe Wasze rodziny otaczają Was „płaszczem modlitewnej opieki”.
Proszę Was, Wy też się módlcie, abyście, gdy tylko będzie to możliwe, były

przygotowane na spotkanie z Jezusem, Jego miłością i pokojem w pierwszej
spowiedzi i Komunii Świętej. Nie zapomnijcie o tych wszystkich, którzy Was
kochają: Waszych rodzicach, rodzeństwie, dziadkach, chrzestnych, księżach,
katechetach, wspierajcie ich codziennymi, małymi gestami miłości.
Zaufajcie Jezusowi! On chce naszego dobra! On nie pozwoli nam zginąć!
On uciszy każdą burzę w naszym życiu!
Kochane Dzieci, modlę się za Was, Waszych rodziców, rodziny
i przyjaciół, żeby radość oczekiwania na Pierwszą Komunię Świętą ciągle
wzrastała. A kiedy zagrożenie wirusem przeminie, wtedy będziecie z większą
radością świętować w Waszym kościele ten ważny dla Was dzień.

Drodzy Rodzice!
Zdaję sobie sprawę z tego, że poczyniliście już wiele starań, aby
uroczystość pierwszokomunijna Waszych dzieci była dla nich i całej rodziny
wielkim świętem. Pewnie myślicie już intensywnie o wyjątkowym przeżyciu
Eucharystii, podczas której Pan Jezus po raz pierwszy przyjdzie do serc
Waszych dzieci, a także o rodzinnym spotkaniu. Niestety z racji pandemii i ze
względów bezpieczeństwa uroczystość musimy przełożyć. Ufam, że dobrze
wykorzystacie ten czas na duchowe przygotowanie swoich dzieci i całej rodziny
na ważne wydarzenia. Bądźcie inicjatorami modlitwy w Waszych Domowych
Kościołach. Módlcie się z dziećmi i za dzieci. Dajcie im wiele wsparcia
i miłości. Czytajcie dzieciom Pismo Święte, uczestniczcie z nimi w niedzielnej
Mszy świętej przez transmisję medialną lub, jeśli możecie, w kościele,
wspierajcie je w spotkaniach z katechetami podczas zdalnego nauczania.
W życiu nic nie dzieje się przypadkowo. Każde wydarzenie, nawet to
trudne, uczy nas czegoś bardzo ważnego, kształtuje nasze człowieczeństwo,
przygotowuje nas do dalszego życia. Ufam, że również trudny czas zmagania się
z koronawirusem jest dla nas nauką zaufania Bogu, podobnie jak dla apostołów
lekcją ufności był czas burzy na jeziorze, o którym pisałem Waszym dzieciom.
I podobnie jak Wasze Dzieci, również Was zapewniam o wielu modlitwach

płynących do Boga za Was od duszpasterzy, katechetów i całych Waszych
parafii oraz Waszych biskupów.
Zaufajcie Bogu, a On będzie działał w Waszym życiu swoim pokojem,
dobrocią, miłością, cierpliwością i szczęściem. On uciszy burzę, która rozpętała
się w dzisiejszym świecie! Błogosławię Was i Wasze rodziny w tym
oczekiwaniu na pierwszą spowiedź i zjednoczenie z Jezusem w Pierwszej
Komunii Świętej Waszych dzieci.

Wasz Biskup
+ Jan Kopiec
Biskup Gliwicki

Gliwice, dnia 5 maja 2020 roku

06.05.2020r. Odezwa Biskupa dot święceń kapłańskich

Odezwa Biskupa Gliwickiego przed święceniami kapłańskimi

Czcigodni Współbracia w kapłańskiej posłudze,
Drodzy Diecezjanie!

Każdego roku czas wiosenny, w blasku Zmartwychwstałego Zbawiciela, zwiastuje
wyczekiwany termin udzielania święceń kapłańskich nowym zastępom świadomie
przygotowanych kandydatów do tej posługi, absolwentów naszego Międzydiecezjalnego
Wyższego Seminarium Duchownego z siedzibą w Opolu. W takim momencie zwykle ożywa
wdzięczność za dar nowych kapłanów oraz nadzieja, że posługa wiary w naszych parafiach
będzie kontynuowana, a bogactwo łaski sakramentów oraz mądrości Dobrej Nowiny
o zbawieniu, przekazane przez Zbawiciela Kościołowi świętemu, nie dozna uszczerbku. Takie
myśli towarzyszą nam w tej chwili, gdy z radością oczekujemy na dzień 30 maja, wigilię
uroczystości Zesłania Ducha Świętego, gdy za łaską Jezusa Chrystusa, Najwyższego Kapłana,
do grona prezbiterów, przez uroczyste święcenia, zostaną włączeni następujący kandydaci:
1. Michał Paweł Brzezina z parafii św. Katarzyny w Tarnowskich Górach-Lasowicach,
2. Patryk Łukasz Gawłowski z parafii św. Anny w Gliwicach-Łabędach,
3. Paweł Piotr Kaczmarczyk z parafii św. Jerzego w Gliwicach-Łabędach,
4. Paweł Stanisław Korlaga z parafii św. Michała Archanioła w Gliwicach,
5. Marcin Mateusz Maciejczyk z parafii św. Andrzeja w Zabrzu,
6. Adam Józef Pietrowski z parafii NMP Królowej Różańca Świętego w Boronowie,
7. Zbigniew Marian Śniechota z parafii św. Mikołaja w Lublińcu,
8. Tomasz Michał Wolnik z parafii NSPJ i MB Fatimskiej w Tarnowskich Górach-Strzybnicy.
Tegoroczna pora wyznacza nam zupełnie odmienne uwarunkowania, dotychczas nam
nieznane. Uwzględniając utrzymujące się obostrzenia w zakresie dopuszczalnej liczby
uczestników zgromadzeń informuję, że święcenia odbędą się o godzinie 10:00 w dwóch
grupach równocześnie. W katedrze gliwickiej przez moją posługę święcenia przyjmie
czterech kandydatów: Paweł Korlaga, Marcin Maciejczyk, Zbigniew Śniechota i Tomasz
Wolnik. Natomiast biskup pomocniczy Andrzej Iwanecki będzie szafarzem święceń w parafii
św. Bartłomieja w Gliwicach dla kandydatów: Michała Brzeziny, Patryka Gawłowskiego,
Pawła Kaczmarczyka oraz Adama Pietrowskiego. Taki podział jest podyktowany ograniczoną
liczbą osób mogących uczestniczyć w podniosłych obrzędach. Z tego względu proszę

o wyrozumiałość i zaproszenie nieprzekraczalnej liczby 25 gości dla poszczególnego
kandydata. Serdecznie proszę o godny udział w tej wyjątkowej chwili i zastosowanie się do
wyznaczonego porządku w świątyniach.
Gorąco polecam modlitwom naszych młodych, tegorocznych kapłanów, by byli
otwarci na podjęcie służby dla Kościoła świętego w diecezji gliwickiej, obdarzeni wrażliwym
sercem i umysłem na śpieszenie współczesnemu człowiekowi z nadzieją prowadzącą ku
dojrzałości.
Gliwice, 5 maja 2020 r.

Wasz biskup
+ Jan Kopiec

---------------------------------
Czcigodnych Duszpasterzy uprzejmie proszę o odczytanie niniejszej odezwy
w najbliższą niedzielę po jej otrzymaniu i umieszczenie w mediach parafialnych. Apeluję
również o roztropne przygotowanie prymicji w parafiach naszych neoprezbiterów.

06.05.2020r. Komunikat Duszpasterstwa Rodzin DG dot. Przygotowania do małżeństwa

Gliwice dn. 05.05.2020 r.

PRZYGOTOWANIE DO MAŁŻEŃSTWA W CZASIE PANDEMII
Komunikat Duszpasterstwa Rodzin Diecezji Gliwickiej


1. KATECHIZACJA PRZEDMAŁŻEŃSKA
Ze względu na wyjątkową sytuację spowodowaną epidemią koronawirusa proboszcz
parafii jest zobowiązany do zorganizowania przygotowania nupturientów w ramach
nauk przedślubnych do przyjęcia małżeństwa kanonicznego.
Duszpasterstwo Rodzin Diecezji Gliwickiej informuje, że istnieje możliwość organizacji
katechez grupowych z zachowaniem sanitarnych wymogów bezpieczeństwa. Spotkania
odbywają się formie nabożeństw. Nupturienci, którzy chcą odbyć przygotowanie do
małżeństwa zapisują się w kancelarii parafii prowadzącej przygotowanie. Katechezy
należy prowadzić w budynku kościoła lub kaplicy (nie w salkach katechetycznych).
Liczbę uczestników spotkania określa się zgodnie z zasadą 1 osoba na 15 m 2 . W trakcie
spotkania z nupturientami konieczne jest, aby wszystkie uczestniczące w spotkaniu
osoby miały zasłonięte usta i nos.
Osoby prowadzące spotkania powinny przestrzegać minimum programowego
określonego przez Konferencję Episkopatu Polski. (por. Pierwszy Synod Diecezji
Gliwickiej (2017-18). Statuty, nr 51).
Zaświadczenie o odbyciu przygotowania, zawierające poruszoną tematykę, należy
dołączyć do protokołu przedślubnego.
Zawiesza się do odwołania nadzwyczajną formę bezpośredniego przygotowania do
zawarcia małżeństwa, zwaną weekendową.
Duszpasterstwo Rodzin Diecezji Gliwickiej prowadzi również przygotowanie do
małżeństwa drogą online. Więcej informacji na temat nauk w takiej formie dostępne
jest na stronie Duszpasterstwa Rodzin.
Przykładowe miejsca, gdzie można odbyć nauki:
Bytom – Parafia św. Jacka.
Gliwice – Parafia Chrystusa Króla.
Lubliniec – Parafia św. Stanisława.
Pyskowice – Parafia Nawrócenia św. Pawła Apostoła.
Rudy – Sanktuarium Matki Bożej Pokornej.
Zabrze – Parafia św. Anny.

2. SAKRAMENT POKUTY DLA NARZECZONYCH
Narzeczonym należy dać możliwość skorzystania z sakramentu pokuty. Proboszcz
parafii, gdzie odbędzie się ślub, jest zobligowany do zorganizowania bezpiecznych
warunków do odbycia spowiedzi przedślubnej. Potwierdzenie spowiedzi należy
dołączyć do protokołu przedślubnego.
3. PORADNIA RODZINNA
Spotkania w Parafialnych Poradniach Rodzinnych mają charakter formacyjno-
edukacyjny. W trakcie spotkania z nupturientami konieczne jest zachowanie
sanitarnych wymogów bezpieczeństwa. W trakcie spotkania doradcy życia rodzinnego
i narzeczeni powinni mieć zasłonięte usta i nos oraz zachowywać zasady
dystansowania społecznego. Regułą pozostaje zrealizowanie 3 spotkań w Poradni Życia
Rodzinnego przed ślubem i należy zrealizować je w takiej właśnie formie. (por.
Pierwszy Synod Diecezji Gliwickiej (2017-18). Statuty, nr 54). Natomiast jeżeli
nupturienci nie zdążą uczestniczyć we wszystkich spotkaniach należy je przenieść na
czas po ślubie. Odbycie spotkań w Parafialnej Poradni Życia Rodzinnej należy
odnotować na stosownym druku, który jest dołączany do protokołu przedślubnego.
4. DATA ŚLUBU
Duszpasterze są zobowiązani do tego, aby umożliwić nupturientom przełożenie
terminu zawarcia małżeństwa kanonicznego na czas bardziej dogodny. Rozważając
przeniesienie ślubu i wesela na inny termin, można w tej wyjątkowej sytuacji wziąć pod
uwagę również piątek. W tym przypadku należy poinformować narzeczonych
o konieczności uzyskania stosownej dyspensy od proboszcza parafii, na terenie której
będzie odbywało się wesele.

Diecezjalny Duszpasterz Rodzin
ks. Waldemar Niemczyk
Diecezjalni Doradcy Życia Rodzinnego
Katarzyna i Michał Jurkiewiczowie

30.04.2020r. Akcja: "Maseczka w miasto"

Szczęść Boże, 

Czas pandemii to trudny czas dla nas wszystkich, który prawdopodobnie potrwa jeszcze kilka miesięcy. Zależy nam, by każdy mieszkaniec Zabrza w tym najbliższym czasie miał łatwy dostęp do maseczek ochronnych dla siebie i swoich najbliższych. 

Dlatego inicjujemy akcję „Maseczka w miasto", polegającą na rozdawaniu mieszkańcom maseczek ochronnych. Maseczkobus - autokar Muzeum Górnictwa Węglowego będzie wyjeżdżał w różne rejony naszego miasta, a nasi pracownicy będą rozdawali maseczki. 

Chcemy zaprosić zabrzańskie parafie do przyłączenia się do akcji. Wierzymy, że razem jesteśmy w stanie zdziałać dużo więcej. Taka jest też idea tej inicjatywy, aby jednoczyć się w wspólnej sprawie. 

Być może przy parafii działają wspólnoty, które chętnie wsparłyby tę inicjatywę? Włączyć się może także każdy parafianin. W jaki sposób? Przekazując nam materiały, nici, gumki do szycia maseczek. Może ktoś w domu ma materiał, który może przekazać. Może ktoś potrafi szyć i również chciałby się przyłączyć? 

Gorąco prosimy o nagłośnienie akcji poprzez udostępnienie materiałów o niej na stronie parafii oraz profilu FB parafii. Można też plakat wydrukować i zawiesić na parafii. Zależy nam, by jak najwięcej mieszkańców dowiedziało się o akcji, a pomoc trafiła też do tych najbardziej potrzebujących. 

Akcja planowana jest na najbliższe tygodnie. Pierwszy wyjazd maseczkobusu będzie miał miejsce już jutro. Będziemy na parkingu przy Hotelu Ibis (ulica Jagiellońska 4), rozdając maseczki uszyte przez pracowników Muzeum Górnictwa Węglowego. Następnie 7 maja maseczkobus pojawi się przy pomniku Pstrowskiego. Dalszy rozkład jazy przedstawimy lada dzień, planowane są kolejne dzielnice. 

 

Do włączenia się do akcji zapraszamy wszystkich, także zabrzańskie instytucje, lokalne przedsiębiorstwa. Mamy świadomość, że obecna sytuacja pandemii może potrwać jeszcze kilka miesięcy. Chcemy zadbać o nasze zdrowie i zwiększyć bezpieczeństwo w mieście. 

Całą inicjatywę swoim patronatem objęła Pani Prezydent Miasta Zabrze – Małgorzata Mańka-Szulik, apelując o włączenie się wszystkich chętnych do pomocy.


18.04.2020r. Zbiórka na respirator

Drodzy diecezjanie,

przed kilkoma dniami Biskup Gliwicki zwrócił się do Was z prośbą o włączenie się w zbiórkę na zakup respiratora. Pragniemy Was poinformować jaki jest stan zbiórki na dzień 10 kwietnia br.  Do zbiórki włączyły się w sumie 954 osoby prywatne i prawne, które łącznie wpłaciły kwotę 333 545,77 PLN. Z zebranej kwoty opłacono już faktury na dwa respiratory oraz jedną fakturę na 100 kombinezonów ochronnych dla pracowników służby zdrowia. Jeden, czyli trzeci respirator został opłacony ze środków własnych diecezji. Po okresie świątecznym, z pozostałych jeszcze środków, opłacone zostaną kolejne faktury na sprzęt medyczny, który wskażą zainteresowane placówki służby zdrowia. Jeżeli ktoś ma możliwość włączenia się jeszcze w ogłoszoną zbiórkę, to bardzo o to prosimy. Koniec zbiórki przewidziany jest na dzień 30 kwietnia br.

www.kuria.gliwice.pl


10.04.2020r. Dekret Biskupa z dnia 09.04.2020

BISKUP GLIWICKI

Gliwice, dnia 09 kwietnia 2020 roku

 Nr 500/20/A

DEKRET

 

            W związku z przedłużeniem ograniczeń wprowadzonych przez władze Rzeczypospolitej Polskiej, należy na terenie Diecezji Gliwickiej przestrzegać, do odwołania postanowień dekretu nr 363/20/A z dnia 25 marca 2020 roku, w tym szczególnie sprawowanie Mszy św. bez udziału ludu (sine populo).

  

 

                                                                                              + Jan Kopiec

                                                                                            Biskup Gliwicki

  

                Ks. Sebastian Wiśniewski

                          Kanclerz Kurii


03.04.2020r. Zbiórka na respirator

Czcigodni Księża,
Szanowne Osoby Życia Konsekrowanego,
Drodzy Diecezjanie!

Obecnie przeżywany czas pandemii jest momentem, kiedy wiele środowisk jednoczy się w trosce o zdrowie i życia człowieka. Najbliżej chorych są przedstawiciele służb medycznych: lekarze, ratownicy, pielęgniarki, pracownicy szpitali i przychodni. Oni to, najczęściej z dala od splendoru świateł, diagnozują pacjentów, prowadzą ich leczenie i nierzadko ratują życie. Ich obecność była od zawsze nadzieją dla chorych, którzy w cierpieniu szukali tak wsparcia Boga, jak i ludzkiej pomocy.

Aby wykonywać swoją pracę, służba zdrowia potrzebuje również odpowiedniego sprzętu. Na chwilę obecną kluczowe znaczenie mają respiratory, które są niezbędne w leczeniu ludzi z poważnymi zaburzeniami oddechowymi. Na terenie diecezji gliwickiej zostało już zakupione takie urządzenie jako dar Diecezji Gliwickiej dla Oddziału Pulmonologii Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr 4 w Bytomiu.

Ponieważ potrzeby są bardzo duże, chcielibyśmy wesprzeć kolejną placówkę medyczną – szpital. Stąd zwracam się z apelem i prośbą do osób duchownych, konsekrowanych oraz świeckich – tworzących Kościół Gliwicki – o włączenie się w dzieło zakupu kolejnego respiratora. Nasza pomoc uratuje komuś życie, a medykom umożliwi realizowanie ich powołania w tych bardzo trudnych warunkach.

Środki potrzebne na zakup urządzenia można wpłacać na rachunek bankowy:

Diecezja Gliwicka ul. Łużycka 1, 44-100 Gliwice

Bank Pekao SA I/O Gliwice nr 60 1240 1343 1111 0000 2337 5479,

koniecznie z dopiskiem w tytule przelewu: RESPIRATOR.

W imieniu swoim oraz pracowników i pacjentów szpitala bardzo dziękuję wszystkim, którzy odpowiedzą pozytywnie na ten apel. Wiara okazuje się prawdziwa wówczas, gdy staje się miłością – nawet jeśli to miłość wobec anonimowych chorych. Proszę też nieustannie o modlitwę do Boga o ratunek dla nas i ustanie pandemii. O tej modlitwie Was zapewniam.

Wasz Biskup
+ Jan Kopiec
Biskup Gliwicki


25.03.2020r. Dekret Biskupa z dnia 25.03.2020


BISKUP GLIWICKI


dnia 25 marca 2020 r.

        Nr 363/20/A

DEKRET

BISKUPA GLIWICKIEGO


            W związku z nowymi ograniczeniami wprowadzonymi przez władze Rzeczypospolitej Polskiej z dniem 25 marca 2020 roku, należy na terenie Diecezji Gliwickiej przestrzegać, do odwołania, następujących zasad:

1.      Utrzymane zostaje w mocy postanowienie z dnia 14 marca 2020 roku zawieszające godziny sprawowania Mszy świętych w kościołach parafialnych, filialnych i kaplicach. Księża jednak nadal pozostają zobowiązani do codziennego – bez udziału wiernych, przy zamkniętych drzwiach – sprawowania Mszy świętych w/w obiektach sakralnych w przyjętych na dany dzień intencjach. W mocy pozostaje także nakaz odprawiania każdego dnia dodatkowej Mszy świętej do Miłosierdzia Bożego w intencji wszystkich chorych, osób w niebezpieczeństwie śmierci, personelu medycznego oraz o ustanie szerzącej się epidemii. 

            Solidaryzując się z apelem władz państwowych prosi się wiernych, by także w niedziele i święta nakazane pozostali w domach i korzystali z udzielonej im dyspensy od uczestnictwa w  niedzielnej lub świątecznej Mszy świętej.

2.      (...)

3.      Ze względu na stan epidemiczny wszyscy wierni są zachęceni do jednoczenia się
z Jezusem Chrystusem poprzez komunię świętą duchową, którą można przyjąć posługując się następującą modlitwą: Jezu mój, wierzę, że jesteś obecny w Najświętszym Sakramencie. Miłuję Cię nade wszystko i pragnę zjednoczyć się z Tobą w mojej duszy. Ponieważ teraz nie mogę Cie przyjąć sakramentalnie, przyjdź przynajmniej duchowo do mego serca. Jednoczę się z Tobą jakbyś rzeczywiście był we mnie obecny, oddaję Ci się zupełnie i proszę gorąco: nie dozwól, abym kiedykolwiek oddalił się od Ciebie. Amen.

4.      Duszpasterze zobowiązani są przypomnieć wiernym, że czas komunii świętej wielkanocnej, nakazanej trzecim przykazaniem kościelnym, obejmuje w Polsce okres od Środy Popielcowej do Niedzieli Trójcy Świętej.

5.      W okresie przedświątecznym zabrania się duszpasterzom odwiedzania chorych z sakramentami w domach, chyba, że osoba chora znajduje się w niebezpieczeństwie śmierci. W takim wypadku kapłan powinien zachować jak najdalej idące środki ostrożności pamiętając o możliwości udzielenia sakramentu namaszczenia chorych  pędzelkiem lub patyczkiem kosmetycznym, zaś komunii świętej za pomocą łyżeczki.

6.      (...)

7.      Nadal pozostają zawieszone nabożeństwa Gorzkich żali i Drogi Krzyżowej we wszystkich kościołach i kaplicach, jak również wszelkie rekolekcje i misje parafialne, spotkania formacyjne, szkolenia, kursy, pielgrzymki i wyjazdy organizowane przez parafie i inne agendy Diecezji Gliwickiej.

8.      Pozostaje w mocy nakaz ograniczenia uroczystości pogrzebowych jedynie do trzeciej stacji (na cmentarzu), którą można odprawić w obecności najbliższej rodziny zachowując jednak bezpieczną odległość pomiędzy obecnymi oraz przepis prawa państwowego o ograniczeniu liczby uczestników zgromadzenia do 5 osób – nie wliczając kapłana oraz obsługi ceremonii. Msza św. pogrzebowa może być odprawiona w dniu pogrzebu, lecz bez udziału wiernych przy zamkniętych drzwiach lub w terminie późniejszym, w zależności od ustaleń poczynionych z rodziną zmarłego.

9.      Zaleca się by kościoły nadal pozostały otwarte celem umożliwienia wiernym indywidualnej modlitwy, mając jednak na uwadze ograniczenie do 5 liczby osób przebywających w kościele. Odpowiedzialność za realizację tego ograniczenia spoczywa na księżach proboszczach. W razie braku możliwości wyegzekwowania realizacji przepisów władz państwowych księża proboszczowie mogą podjąć decyzję o ograniczeniu czasu otwarcia świątyni, a nawet o jej czasowym zamknięciu.

10.  Duszpasterze powinni przypomnieć wiernym, że ani II przykazanie kościelne ani też przepis kan. 989 KPK nie obligują ich do skorzystania z sakramentu pokuty i pojednania w okresie poprzedzającym święta Wielkiej Nocy. Nadto powinni pouczyć wiernych, że ze względu na nadzwyczajne i poważne okoliczności są uprawnieni do skorzystania z nadzwyczajnej drogi pojednania jaką jest wzbudzenie żalu doskonałego podjętego z miłości do Boga, który daje przebaczenie nawet grzechów śmiertelnych, jeśli zawiera w sobie: mocne postanowienie przystąpienia do sakramentu pokuty i pojednania, gdy tylko będzie to możliwe; wyznanie grzechów odpuszczonych w sposób nadzwyczajny w sakramentalnej spowiedzi pod sankcją wpadnięcia na nowo w grzech śmiertelny.

11.  W związku z tym, że nie będzie w parafii organizowana spowiedź przedświąteczna, wyrazem duszpasterskiej troski niech będzie umożliwienie skorzystania z sakramentu pokuty i pojednania tym wiernym, którzy o to poproszą, z uwzględnieniem ogłoszonych obowiązujących norm bezpieczeństwa. Miejscem takiej spowiedzi niech będzie zakrystia, kaplica, salka parafialna bądź inne pomieszczenie (nie konfesjonał).

Przy spowiedzi należy zachować większą odległość pomiędzy penitentem a spowiednikiem.

12.  Przypominam o unikaniu wszelkich nadużyć związanych z sakramentem pokuty, jak np. spowiedź przez środki masowego przekazu (telefon, internet, itp.). Po ustaniu pandemii we wszystkich parafiach należy zorganizować spowiedzi parafialne.

13.  (...)

14.  (...)

15.  Wszystkich wiernych – zarówno duchownych jak i świeckich – zachęcam do codziennej modlitwy różańcowej o godz. 20.30 tak, by mogła się ona zakończyć Apelem Jasnogórskim. Kapłanów i osoby konsekrowane proszę o jej odmawianie w swoich wspólnotach, zaś wiernych świeckich w swoich rodzinach.

16.  Nadal zawieszona pozostaje posługa nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej.

17.  Kapłani powinni zachowywać obowiązek rezydencji, pozostając do dyspozycji swoich  wiernych. Niech jednak – jeśli to możliwe – starają się o kontakt z nimi za pośrednictwem Internetu czy telefonii stacjonarnej lub komórkowej. W kontakcie osobistym niech pamiętają o środkach bezpieczeństwa sanitarno-epidemiologicznego i o ograniczeniu liczby osób do 1.

18.  Kuria Diecezjalna w Gliwicach, będzie czynna w ograniczonym wymiarze od poniedziałku do piątku w godzinach od 9.00 do 12.00. W Wielkim Tygodniu Kuria będzie nieczynna. Wszyscy Petenci są proszeni o załatwianie spraw nagłych za pośrednictwem swoich duszpasterzy. Możliwy jest także kontakt telefoniczny lub mailowy.


Celebracje Wielkiego Tygodnia

 

19.  Duszpasterze powinni sprawować Mszę świętą w Niedzielę Palmową bez udziału wiernych oraz innych osób posługujących. W celebracjach parafialnych należy pominąć procesję z gałązkami palmowymi zachowując jednak sam obrzęd pobłogosławienia gałązek palmowych.

W Niedzielę Palmową nie przewiduje się specjalnego spotkania dla młodzieży oraz uroczystej liturgii sprawowanej w kościele katedralnym.

20.  W Niedziele Palmową, w Wielką Sobotę, podczas Liturgii Wigilii Paschalnej oraz
w Okresie Wielkanocnym zabronione są jakiekolwiek pokropienia.

21.  Udział wiernych w Mszy świętej Krzyżma, Liturgii Męki Pańskiej i Wigilii Paschalnej nie jest nakazany przepisami prawa kanonicznego oraz liturgicznego stąd wierni nie biorący udziału w tych celebracjach nie zaciągają jakiegokolwiek grzechu.

22.  Msza święta Krzyżma – z pobłogosławieniem świętego Krzyżma, olejów chorych
i katechumenów – zostanie przez Biskupa Gliwickiego odprawiona w formie prostej, w 
katedrze, wyłącznie z udziałem zaproszonych przez niego kapłanów – współpracowników, bez udziału wiernych świeckich i osób konsekrowanych.

23.  Mszę świętą Wieczerzy Pańskiej należy celebrować bądź koncelebrować bez udziału wiernych we wszystkich kościołach parafialnych Diecezji Gliwickiej. W celebracji należy pominąć obrzęd Umycia Nóg i procesję do Ciemnicy, pozostawiając Najświętszy Sakrament w tabernakulum. Z tego powodu zakazuje się organizowania adoracji Najświętszego Sakramentu od Mszy świętej Wieczerzy Pańskiej aż do Liturgii Męki Pańskiej sprawowanej w Wielki Piątek.

24.  Nie zezwala się na udzielanie wiernym, którzy nie będą mogli wziąć udziału we Mszy świętej Wieczerzy Pańskiej komunii poza Mszą świętą. Usilnie zachęca się ich jednak do komunii świętej duchowej zgodnie ze wskazaniami zawartymi w punkcie 3.

25.  Wierni mogą w swoich domach odprawić wspólnie w godzinach popołudniowych lub wieczornych Drogę Krzyżową oraz połączyć ją z rodzinną adoracją Krzyża zgodnie ze wskazaniami zawartymi w punkcie 29.

26.  Liturgię Męki Pańskiej należy sprawować we wszystkich kościołach parafialnych Diecezji Gliwickiej bez udziału wiernych.Podczas adoracji krzyża nie należy oddawać mu czci przez ucałowanie, a jedynie przez przyklęknięcie.

27.  (...)

28.  Z uwagi na zaistniałe okoliczności, nakazuje się w Liturgii Męki Pańskiej opuszczenie procesji z Najświętszym Sakramentem do Bożego Grobu. Tym samym nie ma konieczności jego wznoszenia. W związku z tym nie jest także dozwolona adoracja Pana Jezusa w Bożym Grobie oraz indywidualna adoracja Krzyża w kościele.

29.  Duszpasterze niech zachęcą wiernych do przeprowadzenia adoracji Krzyża we wspólnotach rodzinnych, w domach. Nie zaleca się jednak oddawania czci Krzyżowi przez ucałowanie. Zamiast tego gestu należy zaproponować uklęknięcie całej rodziny przed krzyżem i wspólne, trzykrotne odmówienie następującej modlitwy:

 

Kłaniamy Ci się Panie Jezus Chryste i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez Krzyż i Mękę swoja odkupił świat.

 

30.  W Wielką Sobotę nie zezwala się na adorację Pana Jezusa w Bożym Grobie oraz na adorację Krzyża w kościele. Zachęca się natomiast wiernych, by w swoich domach wspólnie odczytali Mękę Pana Naszego Jezusa Chrystusa według Św. Jana rozdziały: J 18, 1 – 19, 42.

31.  Duszpasterzom zabrania się organizowania i celebrowania tradycyjnego błogosławienia pokarmów na stół wielkanocny.Wiernym należy natomiast zaproponować obrzęd Błogosławieństwa posiłku w domu przed śniadaniem wielkanocnym, zgodnie z księgą: Obrzędy błogosławieństw dostosowane do zwyczajów diecezji polskich, t. 2, Katowice 2001, nn. 1347 – 1350 którego tekst należy umieścić na stronach internetowych parafialnych i diecezjalnych.

32.  Podczas Liturgii Wigilii Paschalnej, którą należy sprawować bez udziału wiernych we wszystkich kościołach parafialnych Diecezji Gliwickiej należy zachować:

a)      w Liturgii Światła wyłącznie następujące obrzędy: zapalenie w kościele Paschału
i odczytanie Orędzia Wielkanocnego;

b)     w Liturgii Chrzcielnej wyłącznie odnowieniPrzymierza Chrztu świętego (bez pokropienia).

Przepisy końcowe

 

33.  Proszę o umieszczenie informacji o transmisjach internetowych, radiowych
i telewizyjnych (jaka godzina i jaki kanał bądź program ewentualnie pasmo radiowe itp.) nabożeństw Niedzieli Palmowej oraz Triduum Paschalnego szczególnie z Jasnej Góry oraz Katedry Gliwickiej.

34.  Wszystkie parafie, które technicznie są w stanie przeprowadzić transmisje internetowe z własnych kościołów parafialnych proszone są o realizację tego dzieła. Księża Proboszczowie są proszeni o zamieszczenie, z wyprzedzeniem, na parafialnych stronach internetowych oraz w gablotach ogłoszeniowych informacji dotyczących kwestii poruszonych w niniejszym zarządzeniu.

35.  W zależności od rozwoju sytuacji związanej z pandemią, będą wydawane kolejne wskazania.

 

                                                                                                            + Jan Kopiec

                                                                                                          Biskup Gliwicki

 

            Ks. Sebastian Wiśniewski

                           Kanclerz


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14